بخصوصى . پس قسم ببردارندگان بار سنگين . پس قسم بجارى شوندگان كه به آسانى رواناند . پس قسم بتقسيم كنندگان امر . آنچه وعده داده ميشويد راست است و جزا واقع شدنى است . مقصود از جاريات و غيره در اين آيات چيست ؟ به نظر ميايد كه مراد از اين چهار اسم فاعل ، بادها باشند و چون ابر عبارت است از هواى مرطوب ، اگر بگوئيم ابرها و بادها هستند باز صحيح است . در بارهء بادهاى مهاجر كه از اقيانوسها بسوى خشكيها ميوزند و هزاران كيلومتر راه مىپيمايند آقاى مهندس بازرگان در كتاب باد و باران در قرآن ميگويد : بادهاى مهاجر از حدبه هاى اقيانوس اطلس يا اقيانوس كبير ( و همچنين در مديترانه و درياهاى بزرگ ) آنجا كه ستونهاى بزرگ هوا از طبقات جوّ به زمين ميريزند ، سر چشمه گرفته در ابتدا يكحركت فرفره‌اى و پراكنده شونده به اطراف دارند ، پس از به راه افتادن حامل بخار آب فراوانى ميگردند كه همان ابرهاست ، آنگاه با وقار و سنگينى سمتى را در پيش ميگيرند و به آسانى روان ميگردند چون بكنار درياها و يا بقارّه ها رسيدند با بادهاى سرديكه از قطبين ميوزند ملاقات ميكنند از بادهاى قطبين سردى ميگيرند و آنگاه با رطوبت و سردى كه دارند بمزارع و جنگلها و شهرها تقسيم ميشوند و آنچه را قرار و قسمت است تقسيم ميكنند ( باد و باران در قرآن با كمى تغيير و حذف ) . پس بادها هستند كه در اثر اختلاف حرارت خورشيد ، خود را از وسط اقيانوسها ميپاشند * ( وَالذَّارِياتِ ذَرْواً ) * و چون روان شدند رطوبت و بخار آب را با خود بر ميدارند و سنگين ميشوند * ( فَالْحامِلاتِ وِقْراً ) * سپس در طول هزاران كيلومتر با آرامى و آسانى بسير خود ادامه ميدهند * ( فَالْجارِياتِ يُسْراً ) * و آنگاه در قاره ها و خشكيها تقسيم شده برحمت و خسارات مبدّل ميشوند و بهره ها